CLI başvurusu

CLI'yi hem openEMS hem de CSXCAD içe aktarabilen Python ortamıyla çalıştırın. Platform kurulum kılavuzları bu ortamı oluşturur veya yapılandırır: macOS kaynak koddan kurulum, Windows ve Linux kaynak koddan kurulum. Aşağıdaki örnekler depo kökünde başlar.

Hızlı başlangıç

macOS ve Linux'ta kaynak kurulum betikleri fairbeam giriş noktasını openEMS venv ortamına yerleştirir:

CLI="$HOME/opt/openEMS/venv/bin/fairbeam"
"$CLI" params python/models/patch_antenna.py
"$CLI" geometry python/models/patch_antenna.py --out public/projects
"$CLI" run python/models/patch_antenna.py --set patch_l=39 --threads 4 --engine cpu

Windows'ta Windows kurulumunun oluşturduğu depo venv ortamını kullanın:

$env:OPENEMS_INSTALL_PATH = 'C:\opt\openEMS'  # folder containing openEMS.exe and the DLLs
$env:CSXCAD_INSTALL_PATH = $env:OPENEMS_INSTALL_PATH
$Python = '.\.venv\Scripts\python.exe'
& $Python -m fairbeam params .\python\models\patch_antenna.py
& $Python -m fairbeam geometry .\python\models\patch_antenna.py --out .\public\projects
& $Python -m fairbeam run .\python\models\patch_antenna.py --set patch_l=39 --threads 4 --engine cpu

params, modelin parametrelerini ve varsayılanlarını yazdırır. geometry, modeli ve mesh'i kurup yalnızca geometri içeren paket yazar; çözücüyü başlatmaz. run, simülasyonu gerçekleştirip sonuç paketi yazar. Üç komut da Python modeli (.py) veya tasarımcı dosyası (.design.json) kabul eder. Parametreyi değiştirmek için run veya geometry ile --set key=value kullanın; CLI adı ve tanımlı sınırları kontrol eder.

Uygulamada görünen çalıştırmalar (--server)

fairbeam run kendi sürecinde çözer: açık uygulama bunu listelemez, uygulama kuyruğu beklemez (ön kontrol ve Çalıştır paneli yalnızca terminal çalıştırmasının CPU kullandığını bildirir); paket --out klasörüne gider. Uygulamada görünen, diğer çalıştırmaların arkasında sıraya giren ve çalışma klasörüne yazılan bir çalıştırma için işi uygulamanın çalıştırma sunucusuna gönderin:

fairbeam run patch_antenna --server                   # the desktop app's server (found from its record)
fairbeam run patch_antenna --set patch_l=39 --server http://127.0.0.1:5320 --label "Patch 39 mm"
fairbeam run patch_antenna --server 5320 --detach     # return once it is queued

MODEL, sunucunun modeller klasöründeki modeldir: adı (.py veya .design.json uzantısız dosya adı) ya da dosyanın kendisi. --set, --threads, --engine, --end-db, --points, --label/--name aktarılır; yerel klasör veya çıktı seçen seçenekler (--out, --sim-root, --pattern, --fields, ...) reddedilir. Komut, iş bitene kadar günlüğü yazdırır (tamamlanırsa çıkış kodu 0, değilse 1). Ctrl+C izlemeyi durdurur; çalıştırma sunucuda sürer. Uygulamada (Son çalıştırmalar, tasarımcı alt panelinin Kuyruk sekmesi) veya POST /api/runs/<id>/cancel ile durdurun.

Betikler de aynı API'yi doğrudan çağırabilir:

curl -s -H 'Content-Type: application/json' -d '{"model":"patch_antenna","params":{"patch_l":39},"threads":"auto"}' http://127.0.0.1:5320/api/runs
# -> the job: {"id": ..., "status": "queued", ...}
curl -s http://127.0.0.1:5320/api/runs                              # the history, newest first
curl -s -H 'Content-Type: application/json' -d '{}' http://127.0.0.1:5320/api/runs/<id>/cancel
curl -s -H 'Content-Type: application/json' -d '{}' http://127.0.0.1:5320/api/queue/clear

Varsayılan klasörler. Kaynak kod kopyasında --out ve --sim-root, her zamanki gibi public/projects ve .sim olur. Paketlenmiş uygulamanın ortamı fairbeam modülünü çalışma ortamı klasöründen içe aktarır; bu varsayılanlar orayı gösterirse uygulamada hiçbir şey görünmez. Bu nedenle masaüstü uygulamasının başlattığı sunucu, adresini ve çalışma klasörlerini uygulama veri klasöründeki server.json dosyasına kaydeder (Windows %LOCALAPPDATA%\org.fairbeam.desktop, macOS ~/Library/Application Support/org.fairbeam.desktop, Linux ~/.local/share/org.fairbeam.desktop; FAIRBEAM_STATE_DIR ile değiştirilebilir). Kaynak kopyası dışında CLI, bu çalışma klasörünün projects ve .sim klasörlerini varsayılan alır ve bunu bildirir; kayıt yoksa sonucun çalışma ortamında kalacağı uyarısını verir. Tek başına --server, aynı kayıttan uygulamanın sunucusunu bulur. Hata ayıklama için tauri dev kabuğu, kaynak kopyasındaki sunucuyu depo klasörleriyle çalıştırır; kaydı bunu belirtir ("checkout": true) ve paketlenmiş CLI bu klasörleri varsayılan olarak almaz.

Uygulamanın çalışma klasöründe hiçbir sonuç değiştirilmez. CLI'nin ürettiği adda dosya (model kimliği ve --set değerleri; örneğin sierpinski-monopole--iterations-3.json) çoğunlukla uygulamanın kopyaladığı örnek veya aynı parametrelerle ilk çalıştırmasıdır (sunucu da aynı adlandırmayı kullanır). Bu nedenle --name olmadan fairbeam run ve fairbeam geometry, yanına sunucunun adlandırmasıyla <name>-<date>-<time>.json (ardından -2, -3, ...) yazar ve bildirir. Sunucuda sürmekte olan çalıştırmanın adı için de aynı davranır; sunucu bitince paketini o adla yazar. --name, dosya adını seçer ve aynı adlı dosyanın üzerine yazar; kaynak kopyasında aynı komut önceki sonucunun üzerine yazmayı sürdürür.

--sim-root olmadan fairbeam clean-sim, aynı çalışma klasörünün .sim alanını temizler; uygulama çalıştırmalarının --older-than gününden eski ham klasörlerini de (.sim/runs/<job id>/) kaldırır (bkz. Ham simülasyon verileri). Sonuç paketleri ve geçmiş kalır.

CPU ve GPU motorları

FAIRBEAM_ENGINE başka bir değer seçmedikçe varsayılan motor CPU'dur. Açıkça seçmek için --engine cpu kullanın. --engine gpu, GPU destekli openEMS derlemesi ve onunla kurulmuş Python ortamı gerektirir. İsteğe bağlı desteklenen kurulumlar Apple silicon üzerinde Metal ve Windows üzerinde CUDA şeklindedir; bu depo Linux GPU kurulum betiği sağlamaz.

macOS'te CPU motoru, openEMS paketinin varsayılan açık yerel CPU yamalarıyla çalışır (bit düzeyinde aynı sonuçlar, 1,3–1,7 kat hız; CPU-OPTIMIZATION.md (yeni sekmede açılır)). FAIRBEAM_NATIVE_CPU=0 kapatır. Windows ve Linux etkilenmez.

# macOS, after installing the optional GPU build
"$HOME/opt/openEMS-gpu/venv/bin/fairbeam" run python/models/patch_antenna.py --engine gpu

# Windows, after installing the optional CUDA build
$env:OPENEMS_INSTALL_PATH = 'C:\opt\openEMS-gpu'
$env:CSXCAD_INSTALL_PATH = $env:OPENEMS_INSTALL_PATH
& 'C:\opt\openEMS-gpu\venv\Scripts\python.exe' -m fairbeam run .\python\models\patch_antenna.py --engine gpu

--threads auto, sistem ve kurulmuş mesh'e göre sınırlı sayıda iş parçacığı seçer; --threads N sayıyı sabitler, --threads 0 ayarı openEMS'e bırakır. GPU motorunu sağlayamayan GPU derlemesi CPU'ya dönebilir; sonuç kaydederken günlüğü veya paketteki run.engine değerini kontrol edin. Kurulum ve motora özgü sınırlar için GPU motoru sayfasına bakın.

Mevcut geometriyi içe aktarma

CST uyumlu VBA makrosunu veya geçmiş listesini tasarımcı dosyasına dönüştürün:

Metin biçiminde .bas, .mcs veya .txt çıktısı kullanın (Tasarımcı).

fairbeam import-cst legacy-model.bas --out imported.design.json

DXF, Gerber bakır/dış çizgi katmanları ve isteğe bağlı Excellon delik dosyalarından PCB çizimini dönüştürün:

fairbeam import-pcb top.gtl bottom.gbl board.gko holes.drl --layer-map "TOP=top_copper,BOT=bottom_copper,EDGE=outline" --substrate FR4 --thickness 1.6 --units mm --out board.design.json

İki komut da içe aktarma raporu yazdırır. Katman eşlemesini ve raporu inceleyin; üretilen .design.json dosyasını tasarımcıda açın veya params, geometry, run komutlarına verin. Desteklenen girdiler ve dönüştürme ayrıntıları için VBA makrosu içe aktarma ve PCB çizimi içe aktarma sayfalarına bakın.

run seçenekleri (geometry ilk üçünü kabul eder):

Tasarım dosyasıyla converge seçenekleri (ayrıca sweep seçeneklerini kabul eder: --set, --name, --out, --sim-root, --threads (varsayılan 4), --points, --pattern, --excite, --end-db, --no-exact, --engine, --verbose):

Tüm değişimler toleranslarından kesin olarak küçükse adım yakınsamıştır. İnceleme ilk böyle adımda durur, tabloyu ve kararı yazdırır ("converged at 30 cells/λ", o adımın daha kaba yoğunluğu veya "not converged: refine further or check the model"). Her iki kararda çıkış kodu 0, çalıştırma başarısızsa 1'dir.

İsteğe bağlı mesh ölçütleri hem tasarım yoğunluğu hem --param incelemeleriyle çalışır. Mevcut rezonans/Dmax kontrollerine (tasarım yolunda S11'e de) eklenir; belirtilmezse mevcut davranış korunur. Bu seçenekler Tasarımcı'nın yakınsama penceresini değil CLI incelemesini etkiler.

Türler ve port sırası: coupling:OUT,IN:TOL ve isolation:OUT,IN:TOL, −20 log10|Sout,in| değerini; directivity:COUPLED,ISOLATED,IN:TOL, 20 log10|Scoupled,in / Sisolated,in| değerini karşılaştırır. phase:OUT,IN:TOL iletim fazını, phase:OUT1,OUT2,IN:TOL iki çıkışın göreli fazını karşılaştırır. s11:PORT:TOL, sabit frekansta 20 log10|Sport,port| değerini karşılaştırır (--param ile de kullanılabilir). Faz değişimi en kısa dairesel uzaklığı kullanır; yalnızca ±180° sınırını geçmek büyük değişim anlamına gelmez.

fairbeam converge python/models/branchline_coupler.py --param cpw=12,20,30 --excite all \
  --network-frequency 2.4 --network-metric coupling:3,1:0.2 \
  --network-metric directivity:3,4,1:0.5 --network-metric isolation:4,1:0.5 \
  --network-metric phase:2,3,1:1

Seçilen tüm değişimler toleranstan kesin olarak küçük olmalı, iki çalıştırma da enerji durdurma ölçütünü sağlamalıdır. Karmaşık S-parametreleri sabit frekansta enterpole edilir; ekstrapolasyon reddedilir. Eksik port/sütun, sonlu olmayan örnek veya genliği 1e-4 ve altında yanıt kullanılamaz ve yakınsamayı engeller. Beş ondalık basamaklı kayda karşı bu koruyucu sınır, ölçülmüş yalıtım sınırı değildir. Uygun portları --excite ile seçin. İnceleme JSON'u yalnızca istenirse network_criteria, çalıştırma başına network değerleri ve adım başına network kontrolleri ekler; sonuç paketleri ve tasarım şemaları yeni alan almaz. Metin tablosu her ölçütün değişimini ve toleransını listeler. Sayısal yakınsama tek başına analitik uyumu kanıtlamaz; mevcut çıkış kodu sözleşmesi değişmez.

fairbeam material-cell

Malzeme numunesini veya yüzeyi normal gelişte karakterize eder. Modelin build(p) işlevi numune çevresinde fairbeam.material_cell.PlaneWaveCell oluşturur: x'te PMC duvarları (H'ye dik), y'de PEC duvarları (E'ye dik), z'de PML olan TEM hücresi; kaynak olarak yumuşak E_y levhası ve her iki taraftaki referans düzleminde gerilim probu. Numune kesiti doldurmalı veya duvarlara göre simetrik olmalıdır. Komut, boş hücreyi (aynı mesh, kaynak, problar) ve numuneli hücreyi aynı zaman adımıyla çalıştırır: openEMS kurulumundan her birinin adımını okur ve küçüğünü kullanır (dispersif numune, örneğin Drude eps' < 1, vakumdan kısa adım gerektirebilir). Adım dispersif numunenin kutuplarını çözümlemiyorsa çalıştırmayı reddeder (fairbeam.dispersion.resolution_problems). S11 ve S21'i vakum dalga empedansı referansıyla numune yüzlerine taşır. Model analytic_layers(p) da tanımlıyorsa (önden arkaya {thickness, eps_r, tan_d, tan_d_freq, mu_r} veya frekansa bağlı katman için {thickness, dispersion} listesi), transfer matrisi levhasına (fairbeam.analytic.slab_s) göre sapmayı yazdırır. Örnekler python/examples/slab_cell.py (sabit malzemeler) ve python/examples/dispersive_cell.py (Debye, Lorentz, Drude, Djordjevic-Sarkar FR4); sonuçlar Doğrulama içindedir.

Sonuç dosyası ("kind": "fairbeam.material-cell") bir sonuç paketi değildir; görüntüleyici henüz açmaz. frequency, s11, s21 ({re, im}), R2, T2, absorption, hücre geometrisi (cell: yüzler, referans düzlemleri, kaynak düzlemi, sınırlar, üst mod kesim frekansları f_higher_mode ve warnings), iki çalıştırmanın run_stats bilgisi ve analytic_layers varsa analitik s11, s21, deviation içerir. Ham veriler <sim-root>/<slug>/reference/ ve .../sample/ klasörlerine gider.

f_max, referans düzlemlerinin artık yalnızca düzlem dalgayı görmediği bir üst moda ulaştığında komut uyarır: hücrenin merkez düzlemlerine göre ayna simetrisi olmayan numunede c / (2 max(a, b)), her yapılandırılmış numunede c / max(a, b) üstünde. Homojen levha böyle bir mod uyarmamaktadır.

Malzeme parametreleri

Pozitif d kalınlıklı numunede (hücrenin back - front değeri) komut, S11 ve S21'den malzeme parametrelerini çıkarır (fairbeam.nrw), sonucun material bölümüne yazar. Levhada (front == back) çıkarılmaz.

• NRW (Nicolson-Ross-Weir, her zaman): εr(f), μr(f), dielektrik ve manyetik kayıp tanjantları, kırılma indisi. İletim teriminin logaritması çok değerlidir. Faz indisi grup indisi c·τ_g/d ile eşleşen dal seçilir (Weir). Opak frekanslar (|S21| < −60 dB; örneğin Lorentz soğurma çizgisi veya Drude metali) arasındaki her bant parçasında, düşük veya yüksek uçtan daha az dispersif olanında seçilir (nrw.segments). Opak bantta biriken faz kaybolur. Bu nedenle bandın en düşük frekansında başlamayan parça (opak bant üstünde veya başlangıçtaki opak bölgeden sonra), numune manyetik olmayan olarak belirtilmedikçe (--nist) ve birim-μ dalı çözümlenmedikçe güvenilmez işaretlenir: yalnızca bir dal, parça boyunca karmaşık μr değerini 1'in 0,1 yakınında tutmalıdır. --nist ile ilk parça da bu dalı kontrol eder: çözümlenirse grup gecikmesi dalıyla uyuşmalıdır, aksi halde parça güvenilmezdir (dar bantta kalın manyetik numunenin yanlış bir dalında μr ≈ 1 olabilir). Çözümlenmezse (manyetik numune) parça grup gecikmesi dalını korur. Opak ve yalıtılmış frekanslara değer verilmez; her yerde opak numune için malzeme parametresi çıkarılmaz (komut bildirir). Numune kalınlığı yarım dalga boyunun katıysa (β′d = mπ) NRW kötü koşulludur: düşük kayıplı numunede S11 kaybolur, S-parametresi hataları εr ve μr değerlerine yaklaşık 1/|sin β′d| oranıyla yansır. Bu frekanslar da reliable: false işaretlenir (--nrw-floor). Dal seçimi ve analitik katman karşılaştırması yalnızca güvenilir noktaları kullanır.
• NIST (--nist; Baker-Jarvis ve diğerleri, 1990): manyetik olmayan numune için εr(f). Her frekansta kapalı biçimli levha S11 ve S21 değerlerini simülasyona en iyi uyduran ε değerini bulur (en küçük kareler). En düşük güvenilir NRW değerinden başlar, her çözümden sonraki frekansa ilerler. Yarım dalga kararsızlığı olmadığından düşük kayıplı numunenin kayıp tanjantını NRW'den çok daha iyi verir. μr = 1 varsayar; manyetik numunede sonucu yanlıştır. NRW medyan μr′ değeri 1'den %5'ten fazla saparsa komut uyarır.

e^{+jωt} düzeninde ε = ε′ − jε″ ve tan δ = ε″/ε′. Simulation.dielectric ile oluşturulan numunenin iletkenliği sabittir; kayıp tanjantı 1/f ile azalır, yalnızca tan_d_freq frekansında tan_d olur. Çıkarım bu eğriyi yeniden üretir; karşılaştırma aynı modeli kullanır (fairbeam.analytic.layer_constants). material bölümü şunları içerir:

• thickness;
• nrw: eps_r, mu_r ({re, im}), tan_d, tan_d_mu, group_index, branch (ilk parçanın dalı; yoksa null), segments (her parçanın f_min, f_max, branch, misfit, after_opaque, method, branch_resolved değerleri), reliable, criterion;
• --nist ile nist: eps_r, tan_d, iterations, converged, residual;
• Tek analitik katmanda expected ve deviation. Frekansa bağlı katmanda karmaşık göreli hataları max_rel_eps, max_rel_mu kullanın: ε′ sıfırdan geçerken (Lorentz, Drude), göreli ε′ hatası ve kayıp tanjantı anlamlı değildir. Bu durumda --tol-material yalnızca bu ikisini kullanır.

Dalga kılavuzu düzeneği

build(p) işlevi fairbeam.waveguide_fixture.WaveguideFixture oluşturan model, dikdörtgen dalga kılavuzu iletim/yansıma düzeneğini çalıştırır: numune iki TE10 portu arasında a × b kesitini (varsayılan WR-90) doldurur; x ve y'de PEC duvarları, iki portun arkasında PML vardır. Simulation(..., excitation="gauss") kullanın: varsayılan Gauss türevi darbe DC'ye uzanır; dolu ve boş kılavuzun TE10 kesim frekansları arasındaki enerji, εr·μr > 1 numunede hapsolur (düzenek uyarır). Komut ardından:

• openEMS kurulumundan her çalıştırmanın zaman adımını okur, boş kılavuzu ve numuneyi küçük adımla çalıştırır; sonra port problarının zaman ekseninden ikisinin de bunu kullandığını denetler (düzlem dalga hücresi gibi, dispersif kutupları çözümlemeyen adım reddedilir);
• port dalgalarından S11 ve S21'i alır (referans: TE10 dalga empedansı η0·k0/β0), boş çalıştırmada iki referans düzlemi arasında simülasyonla elde edilen β0 ile numune yüzlerine taşır;
• kılavuzlu transfer matrisi levhasıyla (slab_s(..., kc=π/a)) analytic_layers(p) karşılaştırması yapar;
• simülasyonla elde edilen β0 kullanarak kılavuzlu NRW/NIST biçimleriyle εr ve μr çıkarır (β_s = j·ln T / d, μr = z·β_s/β0, εr·μr = (β_s² + kc²)/(β0² + kc²)).

Bant, boş kılavuzun TE10 kesim frekansı c/(2a) üstünde başlamalıdır (aksi halde hata); f_max, TE20 veya TE01 kesimine ulaşırsa komut uyarır. Dolu bölümün kesimleri (√(εr·μr) değerine bölünmüş) yalnızca raporlanır: kesiti dolduran homojen numune TE10'u bu modlara kuplajlamaz. Sonuç dosyasına "setup": "waveguide" (düzlem dalga hücresinde "plane-wave"), frekans başına z_ref, beta0 (measured, analytic, max_rel_difference), empty altında boş çalıştırmanın s11 ve yüzlere taşınmış s21 değerleri, cell altında düzenek geometrisi ve kesimler (cutoffs_empty, cutoffs_filled) eklenir. Örnek python/examples/wr90_fixture.py; sonuçlar Doğrulama içindedir.

Hava aralığı. Gerçek numune kılavuzu nadiren tam doldurur. WaveguideFixture(..., gap_x=, gap_y=), numune ile her dar duvar (gap_x) ve geniş duvar (gap_y) arasında, iki tarafta eşit hava aralığı bırakır (varsayılan 0: numune kılavuzu doldurur). Numuneyi fixture.sample_span(z0, z1) üzerinde oluşturun. Örnek bunları --set gap_x= / --set gap_y= olarak alır (mm).

• Mesh. Her aralıkta en az iki hücre bulunur; hava çözünürlüğüne doğru kademelenir. Zaman adımı en küçük hücreye bağlıdır: 0,025 mm aralık, 20 hücre/λ'da dolu kılavuzun 41 katı zaman adımı gerektirir (30'da 27 katı).

• Üst modlar. Simetrik aralık TE30 (dar duvarlar) ve TE12 / TM12 (geniş duvarlar) uyarır. Düzenek, bunların f_max'ta referans düzlemlerinden önce 40 dB sönümlenmesini kontrol eder; sağlanmıyorsa uyarıyla düzlemleri uzaklaştırır. Kesimler ve sönümler cell.air_gap.higher_modes içindedir.

• Düzeltme. Çıkarılan εr görünür değerdir. Komut ayrıca hava aralığı düzeltilmiş εr verir (fairbeam.waveguide_fixture.gap_correction, NIST TN 1355-R, Ek C'ye göre):

  • E'nin aralıktan geçtiği geniş duvarlarda varsayılan, her frekansta çözülen kılavuz yüksekliği boyunca enine rezonanstır (model="resonance", TN 1355-R C.1.1). Yarı statik seri kapasitör modeli (model="capacitor", C.2.2) düşük frekans sınırıdır ve büyük aralıklarda aşırı düzeltir (WR-90'da her tarafta 0,2 mm için +%2,2; rezonans modelinde +%0,44);
  • dar duvarlarda her iki model TE10 ağırlıklı paralel katman modeli kullanır (birinci derece).

  Rezonansla düzeltilen değerler material.gap_correction içindedir (nrw, nist, analitik katman varsa deviation); kapasitör değerleri material.gap_correction.capacitor altındadır. nrw / nist bölümleri görünür değerleri korur. Aralık varsa --tol-material rezonansla düzeltilmiş sapmaları kontrol eder. Analitik levha karşılaştırması kılavuzu dolduran numune olmaya devam eder; böylece aralığın etkisini gösterir.

fairbeam debye-fit

Simulation.dispersive için εr(f) verisine kutup modeli uydurur (fairbeam.debye_fit). Model ε∞ + Σ aşırı sönümlü Lorentz kutuplarıdır; her biri Debye benzeri gevşemedir. openEMS 0.37.0rc3'ün DebyeMaterial modeli 3B'de ΣΔε/ε∞ ≈ 0,3 (1B'de 0,6) üstünde ıraksadığından LorentzMaterial olarak yazılır (VALIDATION.md §15c). Simulation.dispersive, Debye kutupları için aynı uydurmayı kullanır; aynı malzemenin Lorentz ve Drude kutupları korunur (aşırı sönümlü kutuplar rezonansı veya ε′ < 1 durumunu temsil edemez). Gevşeme frekansları uydurma aralığında logaritmik aralıklıdır; kuvvetler gerçek ve sanal kısımların negatif olmayan en küçük kareler çözümünden gelir. Sonuç pasif ve nedenseldir; openEMS tam olarak uydurulan işlevi simüle eder. Her kutup FDTD zaman adımıyla sınırlıdır: kutup ve plazma frekanslarında dt/τ ≤ 0,5, ω·dt ≤ 0,5 (fairbeam.dispersion.resolution_problems). Böylece en yüksek gevşeme frekansı yaklaşık 0,08/dt ile sınırlanır.

fairbeam debye-fit --datasheet 1e9:4.4:0.02 --f-min 1e9 --f-max 10e9 -o fr4.dispersion.json
fairbeam debye-fit result.cell.json --method nist -o measured.dispersion.json
fairbeam debye-fit measured.csv --kappa --dt 1e-12

Komut, .cell.json dosyasından geçerli ölçüm olmayan her frekansı dışarıda bırakır:

• Sonlu olmayan değerler;
• |S21| değeri −60 dB altında frekanslar (fazı ölçülemeyen opak numune);
• NIST için yinelemenin yakınsamadığı noktalar (nist.converged);
• NRW için reliable maskesinin reddettikleri: yarım dalga rezonansları ve opak bant üstünde dalı açıkça belirlenemeyen parçalar.

CSV'de sonlu olmayan satırlar çıkarılır. Kayıtlı maskenin uzunluğu veya türü frekanslarla uyuşmuyorsa hatadır. Komut kullanılan ve çıkarılan frekans sayılarını nedenleriyle yazdırır, çıktının source.samples alanına kaydeder. Kalan geçerli frekans sayısı bilinmeyenlerden (ε∞, aday kutuplar, --kappa ile κ) azsa eksik belirlenmiş model uydurmak yerine hatayla durur. Bu durumda --poles değerini azaltın.

Komut uydurmanın en büyük εr′ (göreli) ve tan δ (mutlak) hatalarını yazdırır, zaman adımının çözümlemediği kutuplar için uyarır. Simulation.dispersive(name, DjordjevicSarkar(...)), kurulum sırasında mesh'in CFL adımıyla sınırlı aynı uydurmayı yapar (Simulation.cfl_timestep); bu nedenle önce mesh'i oluşturun. Çalıştırma kutupları gerçek zaman adımına göre kontrol eder (run_stats["dispersion_problems"]).

JSON olarak yazılmış model (to_dict(), .dispersion.json, paketin material.dispersion veya source alanı), fairbeam.dispersion.model_from_dict ile okunur. Sözlüğün model değerine göre DjordjevicSarkar veya Dispersion döndürür; başka modeli frekans bağımlılığını kaybetmek yerine reddeder. Simulation.dispersive ve analytic.slab_s katmanları bu sözlüğü doğrudan kabul eder. Tasarım dosyasında henüz dispersif dielektrik yoktur; böyle bir Python modelini Tasarım olarak açmak, bant merkezi değerlerini yazmak yerine hatayla durur.

Ham simülasyon verileri (.sim/)

Her openEMS çalıştırması --sim-root (varsayılan .sim/) altında ham çıktı klasörü yazar (prob zaman serileri, NF2FF ve alan dökümleri; çoğu kez yüzlerce MB). Asıl çıktı pakettir; ham klasör yalnızca paket yazılana kadar gereklidir. Kaldırma yolları:

• Çalıştırma sunucusu işleri, .sim/runs/<job id>/ klasörüne yazar; Son çalıştırmalar listesinden çalıştırmayı silmek bu klasörü de kaldırır (yalnızca simülasyon kökü içindeyse, sembolik bağlantılar çözülerek).
• Optimizasyonlar, her değerlendirmenin ham klasörünü paket yazılınca kaldırır. Korumak için fairbeam optimize --keep-sim veya FAIRBEAM_KEEP_SIM=1 kullanın.
• fairbeam clean-sim, en yeni dosyası --older-than gününden eski (varsayılan 7, tümü için 0) çalıştırma klasörlerini (et, port_ut*, nf2ff*.h5 gibi openEMS çıktıları içerenler) kaldırır, boş kalan klasörleri temizler ve açılan bayt sayısını yazdırır; --dry-run yalnızca listeler. .sim/jobs/ (çalıştırma geçmişi), .sim/model-history/, simülasyon kökü dışı veya içine sembolik bağlantıyla bağlı öğeler, çalışan işin kullandığı klasör (yanında etkin PID'li .<name>.fairbeam-running işareti; fairbeam run, taramalar ve optimizasyonlar yazar) ve son 10 dakikada yazılmış klasörlere dokunmaz.